Blog Image

Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

De bedoeling van deze blog is dat Ibissers op deze plaats hun wandelervaringen kunnen delen.

Bedevaart Oostakker 21/06/2020

Uncategorised Posted on 22 Jun, 2020 16:44

In tijden van Corona moet men op zoek naar andere wandeluitdagingen. Zo legde ik op 16 mei reeds 53 km af naar Scherpenheuvel samen met Karl Scheers. Omdat het wandelen ondertussen nog steeds onder een andere vorm dan voorheen dient plaats te vinden zochten we ons een tweede uitdaging. Deze maal besloten we te voet naar Oostakker te trekken. Ook daar bevindt zich een bedevaartsoord. Geen van ons beide was er al ooit geweest.
Voor wie geïnteresseerd is om er eens een kijkje te gaan nemen – al dan niet te voet – geef ik even het mailadres door van hun vernieuwde website : https://www.kerknet.be/bedevaartsoord-oostakker .

We vertrokken om 7 u ‘s morgens vanaf Puurs. Na 9,5 km arriveerden we aan het veer te Weert. Daar moesten we nog een half uur wachten vooraleer we aan boord konden gaan. Vervolgens ging het richting Waasmunster. Daar arriveerden we na 8,5 km en installeerden we ons op het eerste terrasje van de dag in café ‘t 4Scheirke.
https://www.facebook.com/pg/T-4-Scheirke-239583290308557/posts/

Na een frisse pint trokken we verder richting Lokeren. Daar arriveerden we 9,7 km later op onze bestemming. Het terrasje van een café op de markt. De naam ontgaat mij nu even. Het was in ieder geval een café van de brouwerij Haacht, want ik maakte er een Ommegang biertje soldaat.
Onderweg naar Lokeren passeerden we onder andere voorbij het prachtige Molsbroek.

Vanaf Lokeren volgende we de fietssnelweg F4 langsheen het spoor tot Beervelde (8,8 km verder). Daar stond een kraampje buiten aan het station waar we een cola bestelden om weer aan te sterken. Gedurende onze kilometers langs het spoor kwam het tot het besef van Karl dat er de hele tijd geen treinen waren gepasseerd. Dat baarde ons toch zorgen. Aan het station hing een infobord dat er geen treinen reden wegens werken in het weekend, maar dat er wel een vervangbus reed van Gent naar Lokeren.

De volgende 10 km brachten ons uiteindelijk tot onze bestemming in Oostakker. Maar vooraleer we daar arriveerden hielp Karl een jongetje dat wat beteuterd naast zijn fietsje stond. Zijn ketting lag eraf en Karl wist de ketting er op professionele manier weer op te leggen. Zoals Kevin Pauwels maar dan met meer woorden. Het jongetje bedankte Karl uitvoerig en bood aan zijn leeg colablikje in ruil mee te nemen en thuis in de vuilbak te deponeren. Hij was welopgevoed dus er is hoop dat hij later nooit naar illegale massa manifestaties in tijden van Corona of aanverwanten zal gaan.

Bij onze aankomst in Oostakker verdiende Karl dan ook een heiligverklaring. We gingen de basiliek binnen en zaten in volle stilte op het bankje ons te bezinnen over onze bedevaart en onze dierbaren. Dankbaar dat we ook deze voettocht tot een goed einde wisten te brengen.Aan de grot van Oostakker sprak Karl even met de plaatselijke broeder (met mondmasker) die alles goed in het oog hield. Hij vertelde hoe de grot oorspronkelijk behoorde tot een dame van adel die in het nabijgelegen kasteel woonde. Zij had in de grot aquariums staan met vissen, die zij nadien in overleg met het bisdom omvormde tot de huidige grot met nis.
Geïnteresseerden vinden het hele verhaal met naam en toenaam terug op de website van het bedevaartsoord Oostakker dat ik eerder meedeelde.

Er was geen tijd om in Oostakker een terrasje te doen en de wolken werden steeds donkerder. Daarom besloten we onmiddellijk na ons bezinningsmoment richting station Gent-Sint-Pieters te trekken. Omdat we in tijdsnood dreigden te geraken zag ik op mijn gps dat we dichtbij het station van Gent Dampoort waren. Waardoor we samen besloten om toch hier maar een trein te nemen. Het toeval wilde dat binnen de 5 minuten dat wij daar arriveerden de vervangbus van Gent naar Lokeren daar stond. In alle haast bestelden we onze tickets aan het loket en haastten we ons naar de bus toe. Allemaal met mondmasker uiteraard, verantwoord zoals we zijn. Van een mirakel gesproken. Als we die bus niet gehaald hadden waren we nog een uur later in Puurs. En nu was het al 19 u voor we daar weer arriveerden. We klokten onze wandeldag af op 51 kilometer.

Ik nam afscheid van Karl in Puurs. Karl ging frieten halen en ik ging naar de Minerva alwaar mijn vrouw Marleen op mij aan het wachten was. Daar at ik een grote spaghetti om weer aan te sterken, samen met opnieuw een Ommegang biertje. Een van mijn favoriete biertjes. Zo sloot ik de dag goed af. Het enige lichamelijk mankement dat ik eraan over heb gehouden is de rechter hamstring die wat vreemd verdoofd aanvoelt. Nu 1 dag na de wandeling is het al wat beter, maar vermoedelijk toch wat overbelast en een lichte verrekking. Tijdens het wandelen gelukkig weinig last van gehad.
Nu zouden we als volgende uitdaging eens op bedevaart naar Halle kunnen gaan. We zien wel. Eerst mijn lichaam weer laten herstellen van deze tocht.




Valentijntjeswandeling Opwijk 08/02/2020

Uncategorised Posted on 08 Feb, 2020 18:56

Met het voorspelde stormweer in het achterhoofd ging mijn vrouw Marleen mee wandelen. Dat betekende vroeg opstaan. Om 6 uur liep de wekker af. De kledij lag gelukkig van de dag ervoor klaar. Als vast ritueel even wandelkameraad Karl opbellen om te kijken of hij wakker is. Het duurde even voor hij de telefoon opnam. Hij zocht naar zijn bril vertelde hij me. Om kwart voor 7 gingen we de deur uit. Onze 15-jarige Jack Russell Marieke was naar gewoonte weer enorm enthousiast om te vertrekken.
Na Karl onderweg opgepikt te hebben gidste hij ons richting startzaal te Nijverseel Opwijk. Daar gingen ik en Karl van start voor de 20,5 km tocht. Marleen en Marieke kozen voor de 10 km afstand.

Het was een drukte van jewelste in de startzaal. Vele mensen hadden blijkbaar hetzelfde idee om vandaag te wandelen en niet zondag. Na 9,4 km komen we een eerste maal toe in de rustpost een schooltje te Opwijk centrum. Daar zitten Marleen en Marieke ons toevallig op te wachten. Er kwamen op dat moment net 2 plaatsen vrij van vertrekkende wandelaars. Dus konden we meteen zitten en op het gemak iets eten en drinken. Na deze deugddoende rustpauze werken we nog een lus af die opnieuw dezelfde rustpost aandoet. We vatten echter onmiddellijk de laatste lus aan. De rustpost werd namelijk overrompeld. Gelukkig was het in de voormiddag goed weer zodat vele wandelaars buiten konden genieten van een natje en een droogje.

De laatste lus loop ik een scheur in mijn broek op als ik aan een ijzeren draad blijf haken. Er was ergens een houten opstapje om in natuurgebied te gaan en blijkbaar ging ik er langs de zijkant op. Ik had nochtans goed opgelet en mijn been voldoende hoog geheven. De broek slodderde echter en lap. Gelukkig was het maar een broek van De Zeeman.
Niet veel verder ligt er een wandelaar tegen de vlakte en past een man de reanimatietechnieken toe. Er staat al een massa volk rond en dus stap ik verder. Een beetje verder staan er langs de steenweg die in verbinding staat met het wegje waar de man ligt twee wandelaars die vermoedelijk de hulpdiensten opwachten die op komst zijn om hen de straat aan te duiden indien nodig.

Bij aankomst drinken we een koffie en eten we een pannenkoek. Marleen keuvelt met een dame uit Bergen-Op-Zoom. Het was weer een gezellig dagje uit. Heel de wandeling hebben we goed weer gehad, als we vertrekken begint het pas te regenen. Jammer van de situatie met de man. Hopelijk komt alles opnieuw goed met hem.

Een overzicht van mijn Strava activiteit :
https://www.strava.com/activities/3081653392



Verslag groepsreis naar Sankt-Moritz Zwitserland 04/09/2019 -> 11/09/2019

Uncategorised Posted on 12 Sep, 2019 13:15

De wekker gaat om 3u30. Vroeg opstaan om met den Ibis op wandelvakantie naar Sankt-Moritz Zwitserland te trekken.

Dat doet pijn.

Om 4u10 staat de taxi voor onze deur. De bus vertrekt vanaf het station van Puurs en wij zijn van Willebroek zodus.

Op dit ontieglijk vroege uur wensen wij niemand tot last te zijn.

De bus vertrekt om 5 uur.

Na een rit van 13 uur met 3 verplichte stops van telkens 45 minuten komen we aan te Sankt-Moritz rond 18u30.

Wat een prachtige omgeving valt ons daar ten deel.

Het gelijknamige meer waar je een vlakke wandeling van 4,4 km rond kan doen biedt een prachtig uitzicht, zowel op het water als op de omringende bergen.

Meer informatie hierover vind je hier :

https://www.myswissalps.com/nl/wandelen/meerstmoritz

https://nl.wikipedia.org/wiki/Meer_van_Sankt_Moritz

De organisatie Intersoc waarmee we de vakantie doen biedt ons een gids Marc Missiaen, maar deze heeft weinig werk.

Ter plaatse voorziet Intersoc dagtochten, dagwandelingen, voormiddagtochten, voormiddagwandelingen, namiddagtochten, namiddagwandelingen en excursies aan.

De gids heeft dan ook de mogelijkheid om zelf een beetje vakantie te nemen en tevens deel te nemen aan deze activiteiten.

Het hotel is all-inclusive en er wordt ‘s avonds dan ook menig pint gedronken in de gezellige bar.

Blijkt dat bijna alle functies vervuld worden door vrijwilligers. Menig bekend gezicht – ook uit Puurs – wordt gespot.

Bij andere verenigingen die ook in het hotel verblijven zoals NEOS en OKRA zijn er ook kennissen te vinden.

Op dag 1 beslissen ik en mijn vrouw Marleen om een plaatselijke verkenning van Sank-Moritz Bad te doen.

Dat is het lagergelegen deel aan het meer. De eerste 3 kilometers zijn in de benen.

In de namiddag doe ik dan de zware namiddagtocht (niveau 5 van 7) – een bergwandeling naar Alp Suvretta – een afstand van 10,04 km met 420 hoogtemeters wordt bedwongen.

Een ideale combinatie van in- en ontspanning. Het weer is voldoende goed om er volop van te genieten.

https://intersoc.be/…/…/wandelen/stm-dw-orchas-via-engiadina

Mijn strava van deze wandeling :

https://www.strava.com/activities/2682206802

Op dag 2 combineer ik 2 wandelingen. In de voormiddag neem ik deel aan de ochtenwandeling (niveau 3) naar de bobsleebaan te Celerina , de Cresta Run genaamd.

Deze 6 km werk ik af samen met mijn vrouw.

https://intersoc.be/…/…/wandelen/stm-hdw-celerina-cresta-run

In de namiddag doe ik opnieuw de zware namiddagtocht.

Deze keer vindt er een aanpassing van de tocht plaats omwile van de zware regenval. We vertrekken in Sankt-Moritz zelf en doen daar een plaatselijke wandeling in de bergen.

Slechts 4 dapperen waaronder mezelf wagen zich aan deze wandeling. Samen met de gids maakt dat een vijftal helden.

Er worden toch nog 9,13 km afgelegd met opnieuw 420 hoogtemeters. De gladde ondergrond maakt het wandelen uitdagend.

Op het hoogste punt van onze wandeling begint het zowaar wat te sneeuwen en er is sneeuwval te zien van de voorbije dagen. Een mooi gezicht.

https://www.strava.com/activities/2684829599

Op dag 3 wens ik de zware dagtocht (niveau 6) af te werken, maar aangezien ik de enige kandidaat blijk te zijn wordt deze afgelast.

Ik neem dan maar deel aan de dagwandeling (niveau 5). Zo kan ik ook eens mijn boterhammen in de openlucht opeten.

Voor deze wandeling trekken we met de bus naar het dorpje Sils Maria. Bekend van het Nietzsche huis, hij zou daar geruime tijd verbleven hebben.

Tijdens zijn wandelingen zou hij daar deel 2 van zijn bekende boek “Also sprach Zarathustra” bedacht hebben.

Achter het Nietzsche huis trekken we meteen de bergen in.

http://nietzschehaus.ch/en/

Deze wandeling brengt ons 10,69 km met 500 hoogtemeters.

https://www.strava.com/activities/2687516588

Het is mooi weer, maar wanneer we onze boterhammen opeten – in een wei met mooi uitzicht op het dal – rond 13 uur begint het lichtjes te regenen.

Vanaf dag vier beslis ik de resterende dagen met mijn vrouw door te brengen. Dus geen zware tochten meer.

Maar als we opstaan krijgen we een verrassing van formaat. Het blijkt zwaar gesneeuwd te hebben.

Alle tochten worden afgelast in de voormiddag en in de namiddag worden er 2 alternatieve wandelingen georganiseerd door de gidsen.

In de voormiddag wandelen we 2,65 km in de sneeuw te Sankt-Moritz Bad. Het is opletten geblazen met de gladde sneeuw.

We kiezen voor de namiddagwandeling van 6 km van Pontresina (heen met de bus) weer naar ons hotel.

Zeer mooi in het winterse decor. We krijgen zowaar de 4 seizoenen te zien tijdens onze reis.

https://www.strava.com/activities/2690930690

Op dag 5 beslissen we 2 wandelingen (niveau 3) te doen. De voormiddagwandeling brengt ons langs 3 meren, Lej Marsch, Lej Nair en Lej Zuppo een kleiner verborgen meertje.

Dit is een wandeling zonder busrit, een lus van en naar het hotel. Opnieuw 6,27 km extra in de benen.

De namiddag brengt ons een zeer rustige koffiewandeling opnieuw met de bus naar Sils-Maria via het Nietzsche huis naar het schiereiland.

Deze wandeling van 5 km zou Nietzsche regelmatig afgelegd hebben. Op het schiereiland is er een steen te zien met een gedicht van Nietzsche.

https://www.volkskrant.nl/…/over-de-paden-van-de-denker~b4…/

De zesde en laatste dag beslissen we gewoon het plaatselijke meer rond te wandelen en even door het dorp zelf te lopen.

Alweer goed voor een extra 6,6 km. Mijn vrouw en clublid Klaas nemen vele foto’s van het prachtige meer om het vast te leggen op de gevoelige plaat.

In de namiddag doen we onze eerste en enige excursie van de vakantie. We trekken met de Rhetische Bahn (treintje) naar Alp Grüm.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Alp_Gr%C3%BCm

We krijgen daar een prachtig uitzicht op het dal en drinken een plaatselijk biertje in het café Belvedere op de top.

De volgende ochtend keren we moe maar voldaan weer met de bus naar huis. Opnieuw 13 uren onderweg.

We vertrekken om 7u en komen toe aan Puurs station om 20u15.

Conclusie :

Een geslaagde reis met de wandelclub met voor ieder wat wils. Ieder kan volledig zijn eigen ding doen

Maar er werd ook gewerkt aan het groepsgevoel dat hoogtij vierde tussen pot en pint.

O ja tijdens de reis wonnen de Rode Duivels hun twee kwalificatiematchen telkens met 4 tegen 0.

Van een succesvolle vakantie gesproken!



Bedevaart Ruisbroek-Scherpenheuvel 08/06/2019

Wandeltochten Posted on 11 Jun, 2019 18:45

Omdat een mens zich elk jaar een nieuwe uitdaging zoekt, schreef ik mij op het laatste moment in voor de bedevaart vertrekkende vanuit Ruisbroek.
Op 25 mei wandelde ik nog de Zotte 50 van Geel met clublid Karl Scheers, dus de voeten moesten al niet veel daarna weer vol aan de bak. Enkel de bal van de linkervoet moest met een second skin pleister onder handen genomen worden. Verder was er gelukkig geen schade.

Omdat ze slecht weer voorspelden pakte ik een reserve paar schoenen in. Ik opteerde met het slechte weer voor mijn lage wandelschoenen. Normaal wandel ik met sportschoenen, maar momenteel heb ik er geen meer wegens de vorige versleten. Ik bestelde er zopas nieuwe, want dat wandelt toch wat vlotter.
De Zotte 50 van Geel wandelde ik met schoenen specifiek gericht op powerwalking. Maar omdat die zool extreem dun is (pijnlijk ondervonden in Geel na 40 km) en de schoen ook meer vocht opneemt bij regen dus geopteerd voor echte wandelschoenen. De powerwalk schoenen nam ik mee als reserve paar moesten de andere toch nat worden.

De start was voorzien op vrijdag 7 juni om 23u15, maar eerst werd er nog een ceremoniële kerkdienst ter ere van de maagd Maria voltrokken om 22u30.
De wind stond al meteen strak. Bij buitenkomst van de kerk waaide mijn pet weg. Gelukkig kreeg ik ze nog op tijd te pakken. Meteen mijn lintje van de pet wat harder aangespannen zodat ze niet meer van mijn hoofd zou waaien.
We wisten meteen hoe laat het was. De wind bleef de volledige 55,5 km lang stevig waaien. Maar regen kwam er gelukkig bijna niet aan te pas, buiten af en toe wat miezer.
Mede clubleden Karl Scheers, Klaas Van De Ven en An Korte namen eveneens deel aan de bedevaart. Ik en Karl stapten enkel heen. Persoonlijk was het de eerste maal dat ik zover stapte (55,5km), maar ik heb wel enkele vijftig kilometer wandelingen op mijn palmares staan. Dus zoveel verder was het niet. Met dat in het achterhoofd wilde ik dit jaar nog niet heen-en-terug meegaan. Misschien volgend jaar. Maar eerst wil ik nog een 60 km wandeltocht afwerken en zien wat dat geeft. De ambitie om in 1 dag 100 km te stappen is er voorlopig nog altijd niet.
Karl spaarde zich dan weer voor de 100 km Nacht Van Vlaanderen in Torhout.
Klaas en An volbrachten met verve de heen-en-terug tocht.

Hieronder vinden jullie het tijdsschema van de bedevaart :

We hielden dus achtereenvolgens halt in Battel, Bonheiden, Keerbergen, Tremelo, Betekom, Aarschot en Rillaar.

Onderweg werd er op elke stop uitgebreid gerust, gegeten en gedronken. De rustpauzes waren zo ruim dat de voeten altijd wat konden recupereren. Even uit de schoenen, kousen wisselen, gsm opladen, een sanitaire stop maken,… Voor alles was er voldoende tijd voorzien.
Ik dacht dat er veel gezongen ging worden onderweg, maar dat is met de jaren blijkbaar allemaal fel geminderd. Was het vroeger meer een spirituele trip, dan is het nu verworden tot een meer sportieve prestatie. Slechts enkele deelnemers murmelden af en toe wat gebeden mee. Er werd maar halte gehouden aan 1 kapelletje, terwijl dat vroeger frequenter was. Reeds vanaf Bonheiden werden toen alle kapelletjes op de weg aangedaan.

We kwamen stipt om 14u toe volgens schema. Er is namelijk een strak geregisseerde regie in de Basiliek. Na ons komen er namelijk nog groepen toe, Kapelle-op-den-Bos arriveren net na ons. Om 14u05 begint de mis om onze aankomst te verwelkomen. Er wordt een deelnemer van onze groep gevierd voor zijn 50ste deelname. De priester doet een apart gebed voor de brave godsvruchtige man. Hij krijgt ook drie natte wierook spatten op zijn schouders en kop!
De eerwaarde krijgt de lachers op zijn hand als hij een opmerking maakt dat dat de gevierde bedevaarder nog vlot rechtop kan staan na de fikse wandeling. Want hij moest op zijn knieën gaan zitten eerst om het lof te mogen ontvangen.

Na de viering gingen we ons dan douchen om proper gewassen iets te kunnen gaan eten. Maar eerst moest ik mij nog hydrateren. Een halve liter Jupiler deed wonderen voor mijn recuperatie. Ik zat nog verrassend fris na een slaaploze nacht. Ik ruste vrijdag wel 3 uurtjes in mijn bed nadat ik terugkwam van het werk, omdat ik toch het gedacht wou hebben van een vorm van slaap gehad te hebben. Mentaal kon dat misschien tellen.
Ik at stoofvlees met frieten en dronk een heerlijke Orval erbij. Eindigen deden we met een koffietje.
Na het eten gaan we nog snel een kaarsje branden, want dat hoort er natuurlijk ook bij.
Een collega van mijn werk bracht mij en Karl naar het station van Leuven. Alwaar we onze reis met de trein verderzetten via Mechelen naar respectievelijk Willebroek (mijn woonplaats) en Puurs (Karls thuisbasis).
Mijn collega was eerder mijn vrouw Marleen gaan ophalen aan het station van Aarschot om mij met de bedevaarders te zien arriveren in Scherpenheuvel.

Als ik thuiskom kijk ik nog naar de eerste helft van de voetbalmatch België – Kazachstan. Daarna is mijn kaars op. Mijn bed roept.



20ste Camtochten Gooik 31 maart 2019

Wandeltochten Posted on 01 Apr, 2019 19:17

Weken had
ik er naar uitgekeken en op zondag 31 maart was het dan zover.
Mijn deelname aan de 20ste Camtochten te Gooik. Meer bepaald de 50
km afstand.

De wekker ging vroeg af om 5 voor 5. Dat deed pijn. Mij onmiddellijk aangekleed
en daarna meteen clublid Karl Scheers opgebeld om te kijken of hij al goed
wakker was.
Warempel hij nam onmiddellijk de hoorn af! Dat is al eens anders geweest.
Gelukkig had ik alles van materiaal en kledij al van de dag ervoor klaargelegd
zodat ik al heel snel met de auto richting Karl kon vertrekken. Een nieuwe verrassing
stond mij tewachten.
Karl stond al aan de parking van Melrose Place klaar om mijn wagen in te
stappen.

Wij weg
richting Gooik via de binnenwegen. We passeerden achtereenvolgens Lippelo, Malderen,
Steenhuffel, Merchtem, Opwijk (Droeshout), Asse en Ternat vooraleer we daar
arriveerden. Toch bijna een uurtje rijden. Niet iets dat ik wekelijks doen,
maar voor een 50 km tocht doet een mens al iets meer moeite.

Kwart voor
7 zoiets komen we toe in Gooik. We moesten ondanks het vroege uur onze wagen
toch al enkele honderden meters verder van de startzaal parkeren. Maar als echte wandelaars zijnde kloegen we daar
niet over. Hoe meer meters hoe beter. We
schrijven ons in en bestellen een koffie om daarna tegen 7 uur stipt onze
wandeling aan te vatten.

Het wordt
al meteen duidelijk dat het geen vlakke wandeling zou worden. Dit gaat pijn
doen. Toch bij mij alleszins. Is het niet tijdens, dan al zeker daarna. Mijn
gedachten blijken profetie te zijn, maar daarover later meer.

Langsheen
onze tocht passeren we Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek, Lennik, Strijtem, Kattem,
Liedekerke, Iddergem, Okegem, Pamel, Neigem en uiteraard Gooik. Het parcours
was ronduit prachtig te noemen met wegeltjes, veldwegen en rustige binnenwegen.
Slechts af en toe diende een steenweg overgestoken te worden. We wandelden langsheen het kasteel van
Saffelberg, het Plattelandscentrum Paddenbroek, het Neigembos en te Gooik de
Oude en de Nieuwe Cam. Ook de molen van Kappitein Zeppos kwamen we onderweg
tegen in Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek (Roosdaal). Deze heet eigenlijk de
Hertboommolen.
Voor zij die er meer over willen te weten komen, hier volgt een link : http://www.trekkings.be/vip3olvlombeek.html.
Prachtige natuur waar we ook keken. Maar uiteraard een zeer zwaar heuvelachtig
parcours.
In het Neigembos te Bevingen (Ninove) kwamen de bosanemonen en boshyacinten al
piepen. Dat wordt eind april een alleen nog maar mooier schouwspel. Een goed
idee en minder druk dan het Hallerbos om eens naartoe te gaan.

Onderweg
zijn we uitgebreid gestopt – vooral Karl om foto’s te nemen – en ook op de
rustposten namen we onze tijd om wat te eten en te drinken. Zo hebben we een
adresje leren kennen in Gooik waar onze laatste rustpost na 42 km gelegen
was. Café den Haas. Hier volgt de link : https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/eten-en-drinken/cafe-en-restaurant/caf-den-haas/index.html
Een adresje om te onthouden.

Ik zou nog
zoveel meer kunnen neertypen, maar dan wordt mijn tekstje te lang. Uit ervaring
weet ik dat het dan ook niet meer volledig gelezen wordt. De aandachtsspanne – of
is het gewoon te wijten aan een gebrek aan tijd – van de moderne mens is niet
meer zo lang.

Een dag na
de wandeling geniet ik nog na van stijfheid (maar het valt goed mee) en de
ontsteking van mijn zwakke rechtse knie (kraakbeenbeschadiging). Die knie is
het wel gewend van vlakke tochten te wandelen, maar geen Pajottenland. Een paar
dagen lichte ontstekingsremmers, ijs leggen en paardenbalsem smeren en het zal
weer snel opgelost zijn. Dat hopen we dan toch.
Kortom een mooie uitdagende wandeling die al bij al vlot verliep. De laatste 15
km kon ik de snelheid zelfs nog makkelijk verhogen. De pijntjes erna horen
erbij.

Hier nog de link naar mijn Strava activiteit : https://www.strava.com/activities/2255108072



34e Herfsttochten Ruisbroek 18/11/2018

Wandeltochten Posted on 21 Nov, 2018 17:57

Wat doet een mens op zondag? Hetzelfde uur opstaan als dat hij gaat werken. 6u26.
Er stond een wandeltocht op de agenda van een andere Puurse club Wandel Mee Ruisbroek. Onze club had hun tocht op de puntenkaart gezet om zoveel mogelijk van onze leden naar hen te lokken als steun. En dat bleek achteraf gelukt te zijn. Ibis Puurs was met 64 deelnemende leden de grootste club in de uitslag.

Nu terug naar mijn eigen verhaal. Mijn doel was 25 km af te leggen. Omdat de vertrekzaal slechts 5 kilometer ver is van mijn deur besloot ik er naartoe te wandelen en ter plaatse de tocht van 15,4 km af te leggen. Zo kwam ik na 3u34m17s aan een afstand van 25,95 km. Opdracht volbracht dus. Tempo 8m15 per km of 7,27 km/u. Ik heb maar 1 persoon doen schrikken onderweg met die snelheid. Soms horen ze mij niet komen, hoewel ik mijn best toe om een beetje met mijn voeten over de grond te slepen of eens kuch.

De tocht liep langsheen mijn traditionele trainingsparcours als ik aan geen officiële wandeltocht deelneem in het weekend. Het Hof ter Zielbeek met de Mariagrot en het Hof van Coolhem. Geen verrassingen dus maar toch weer mijn kilometers afgemaald. Meer moet dat soms niet zijn.
De startzaal was in de Krinkelzaal te Ruisbroek-Dorp en de enige rustpost was in zaal Familieheem. Daar start de organiserende club ook af en toe met hun tocht.

Wandel Mee Ruisbroek klokte uiteindelijk af op 1073 deelnemers.
Zeker niet slecht als je weet dat ze in Buggenhout vlakbij 2353 wandelaars mochten verwelkomen, waaronder ook 10 van Ibis.
In Ekeren waren we met 8.
In Dessel liep er 1 eenzame Ibisser rond.

Het was weer een fijne ervaring, maar de eerste keer dat het terug best koud was.
Mijn kin was bevroren als ik weer toekwam na 20,5 km in de startzaal. Ik kon nog net een cola en een broodje bestellen, maar de woorden kwamen er niet vlot meer uit. Onderweg ook af en toe eens mijn wanten uitgetrokken om ze telkens niet veel later weer aan te moeten trekken van de koude.

Hier vind je de link terug van mijn activiteit op Strava :
https://www.strava.com/activities/1971193842



50e Oktober(fest)marsen 50 km tocht te Bornem 21/10/2018

Wandeltochten Posted on 25 Oct, 2018 19:02

Om 20 na 5 liep de wekker af. Dat gaf mij 40 minuten de tijd om mij op het gemak klaar te maken. Het meeste lag al van de dag ervoor klaar om geen onnodige stress te hebben. Vervolgens de auto in om 2 clubleden op te halen. Eerst Klaas Van De Ven en vervolgens Karl Scheers. Ook zij waagden zich aan de 50 km tocht. Maar beiden zijn van geen kleintje vervaard als Dodentocht-stappers.

Als we toekomen in de startzaal is het buiten nog donker. Enkelen zijn al vertrokken ook al mocht je officieel pas om 7u30 beginnen. Om 6u stonden de eersten naar verluid al aan de deur te kloppen van de organiserende club Kadee. De clubleden van Kadee zijn verkleed in de typische Oktoberfeesten klederdracht.
Om zeven uur kunnen we dan onze tocht aanvangen. Gelukkig hadden zowel Klaas als Karl een zaklamp bij, want daar had ik niet aan gedacht.

Ik zou een heel uitgebreid verslag van de tocht kunnen typen, maar ik zal mij beperken tot de informatie van Kadee :”De grotere afstanden gaan naar het gehucht Branst en verder naar het
vissersdorp en deelgemeente Mariekerke, waar de grootste afstand een lus
maakt.
We lopen over eeuwen geleden ontstane zandruggen en verkennen ook het
“Nonnenbos”, waaruit je kan afleiden dat het bosrijk gebied is, Ook de
dreven van het grafelijke domein en de Scheldeoevers met prachtige
uitzichten over deze machtige stroom worden niet vergeten”
Ik zal hier nog aan toevoegen dat we ook langs de Breeven, de kinderboerderij en het fort van Bornem gewandeld hebben. En de kaai van Sint-Amands passeerden we ook, dat is altijd een prachtig zicht.

Na de eerste rustpost laten Karl en ik Klaas – met zijn toestemming – achter om aan een sneller tempo door te wandelen. Tijdens de tweede rustpost na 15,5 km in het gemeenschapshuis van Branst ga ik naar het toilet en wie staat er daar te plassen? Toch wel niet de Klaas zeker? Dus hij had ook nog stevig doorgestapt achter ons. We laten hem opnieuw achter en zien hem deze keer pas terug bij de aankomst.
Onderweg neemt Karl geregeld foto’s en 1 km van het einde nemen we nog halt in café Belle-Vue in hartje Bornem. Hierdoor komen we pas rond 16u toe in de startzaal. Mijn effectieve wandeltijd is echter maar 7 uur 32 minuten en 43 seconden of een wandelsnelheid van 6,67 km/u. Dat is te zeggen, de snelheid als ik effectief wandelde zonder alle rustposten en fotopauzes onderweg meegerekend. Dan kwamen we op 9 uur wandeltijd uit.

In de startzaal zitten nog andere clubleden en we vervoegen ons. Het gerstenat kan nu eindelijk beginnen stromen. Maar gezien mijn vermoeidheid beperk ik mij tot 3 pintjes en 1 Bornem Tripel. Bij aankomst van de tocht krijgen we hier nog een exemplaar van met een herdenkingsticket van de tocht erop. Een uniek aandenken. Gelukkig is Marleen met onze hond Marieke nog komen wandelen en kan zij mij, Klaas en Karl veilig weder huiswaarts voeren.
Ik ben zeer tevreden met mijn derde 50 km tocht van het jaar. Er is nog een 50 km tocht op 24 november in Mazenzele (Opwijk), maar dan kan het al bar koud zijn. We zien wel.

Als u op de onderstaande link klikt vind je het verslag van Kadee zelf over hun tocht :
http://www.wandelclubkadee.be/verslag/items/id-50ste-oktoberfestmarsen.html

Mijn Strava activiteit van deze wandeling vindt u terug op :
https://www.strava.com/activities/1919212271



Verslagje wandelbeurs te Mechelen 29 september 2019

Andere Posted on 29 Sep, 2018 20:11

Na een goede nachtrust vertrekken we met de trein van Willebroek om 7 na 9 naar Mechelen Nekkerspoel om de eerste Wandelbeurs ooit te Mechelen in de Nekkerhallen bij te wonen. De eerste hoor ik jullie denken. Ja de eerste beurs ooit waar enkel de wandelsport aan bod komt. Normaal worden er altijd fiets- en wandelbeurzen gehouden, de beide sporten tesamen. De eerste test om het met wandelen alleen te proberen is op zaterdag een bescheiden succes te noemen. Er loopt voldoende volk in de hal, maar echt druk is het niet. Misschien op zondag dan? Maar zondag is natuurlijk de wandeldag bij uitstek, dus wandelen de mensen liever dan naar de beurs te gaan. Het resultaat van zondag zal het uitwijzen, misschien zullen er cijfers door Wandelsport Vlaanderen verspreid worden.

We lopen langs de verschillende standjes en komen bij de stand van Vlaanderen Wandelt Puurs 28 april 2019 van onze wandelclub Ibis. Wat meteen opvalt is de professionele opbouw van de stand. Zeker ten opzichte van de meerderheid van de andere. Hier is duidelijk iemand met ervaring aan het werk geweest, onze sponsor Peeters-Lambrechts. Het Verharen bier krijgt een prominente plaats op de tafel aan de linkerkant, vervolgens staat er een tv-scherm waarop mooie beelden van Puurs de revue passeren. Je kan ook genieten van een gratis nougat. De roll-ups van onze organisatie en Toerisme Klein-Brabant Scheldeland staan achter de tafel. De sponsors Diane en Bert, staan samen met bestuurslid Albert en zijn echtgenote Krisje enthousiast de bezoekers te woord. Wat een verschil met de saaie stand van Roeselare. Zij richten zich duidelijk op een wandelbeurs dichter bij huis om publiciteit te maken.

Om 11u nemen ik en Marleen deel aan een workshop wandelen met GPS. De spreker van de winkel GPS4rent legt de voor-en nadelen uit van een aparte wandelgps en wandelapps op de smarthphone. Uiteraard zou je verwachten dat hij de voordelen van zijn toestellen uitvergroot, maar hij blijft vrij objectief en geeft ook uitgebreide informatie over goede wandelapps. Voor mij persoonlijk is het enige voordeel van een aparte wandelgps het feit dat het een apart toestel is met meer functionaliteiten. De andere voordelen die opgesomd worden zijn subjectiever zoals een langere batterijduur (waar over te discussieren valt), een grotere waterbestendigheid, geen 4G nodig wat duur in kostprijs is (de Strava app die ik gebruik heeft dit ook niet nodig, dus een non-argument) en sneller in navigatie van scherm naar scherm (dat betwijfel ik). In ieder geval na dit half uur weet je welke wandelapps er allemaal zijn en voor sommige bezoekers van de beurs heeft dit wel iets bijgebracht. Vooral de app RouteYou om zelf wandeltochten uit te stippen werd gepromoot. Wat de apps betreft om je afgelegde afstand te tracken werden er 5 voorbeelden gegeven zoals Strava, Runkeeper, Endomondo, MapMyWalk en Runtastic. De app genaamd Wandelen werd ook zeer aanbevolen. Deze gebruik ik persoonlijk al geruime tijd. Deze app is eigenlijk de Marching boek in een app. Je kan dus kijken op je smarthphone welke wandelingen er dat weekend zijn en op welke afstand van je woonplaats.

Als het half 12 is wordt er een trekking gehouden om een wandelgps te winnen aangeboden door GPS4rent. De eigenaar van het nummer die eerst afgeroepen wordt 850184 laat zo lang op zich wachten dat er reeds een tweede nummer afgeroepen wordt als winnaar. Het toeval wil dat net dan de persoon met het eerste winnende nummer zich komt aanbieden en tot winnaar wordt uitgeroepen. De persoon die als tweede toekomt en dacht gewonnen te hebben komt dus bedrogen uit. Ik denk dat ze die mens een waardebon als troostprijs gegeven hebben.

Zondag wordt er nogmaals een wandelgps verloot. Zelf hadden we nummers 850169 en 850170 dus we hadden iets moeten talmen om de zaal binnen te gaan. De uitroeping was aan de stand van GPS4rent, maar toch heb ik geen wandelgps gekocht. Je moet namelijk een cursus volgen om dergelijk materiaal deftig te kunnen gebruiken. De firma GPS4rent bood natuurlijk deze cursussen zelf ook aan. Van een goed verdienmodel gesproken. En telkens er een update komt van zo’n toestel mag je een nieuwe opleiding gaan volgen om het optimaal verder te kunnen blijven gebruiken. Geef mij maar een eenvoudige wandelapp, bovendien kost zo’n aparte wandelgps nog een aardige duit. Maar liefst 366 euro voor een deftige gps, al kreeg je wel 10% korting tijdens de beurs.

Conclusie : Een geslaagde wandelbeurs, zeker voor herhaling vatbaar. Ik heb in mijn verslagje niet alle standhouders opgenoemd, deze kan je terugvinden op www.wandelbeurs.be. Je kon ook een cluedotocht van 5 km aanvatten doorheen het Mechels broek en zondag is er nog de 40 km Refugee Walk waar de wandelaars zich voor konden laten sponsoren.



Next »