In tijden van Corona moet men op zoek naar andere wandeluitdagingen. Zo legde ik op 16 mei reeds 53 km af naar Scherpenheuvel samen met Karl Scheers. Omdat het wandelen ondertussen nog steeds onder een andere vorm dan voorheen dient plaats te vinden zochten we ons een tweede uitdaging. Deze maal besloten we te voet naar Oostakker te trekken. Ook daar bevindt zich een bedevaartsoord. Geen van ons beide was er al ooit geweest.
Voor wie geïnteresseerd is om er eens een kijkje te gaan nemen – al dan niet te voet – geef ik even het mailadres door van hun vernieuwde website : https://www.kerknet.be/bedevaartsoord-oostakker .

We vertrokken om 7 u ‘s morgens vanaf Puurs. Na 9,5 km arriveerden we aan het veer te Weert. Daar moesten we nog een half uur wachten vooraleer we aan boord konden gaan. Vervolgens ging het richting Waasmunster. Daar arriveerden we na 8,5 km en installeerden we ons op het eerste terrasje van de dag in café ‘t 4Scheirke.
https://www.facebook.com/pg/T-4-Scheirke-239583290308557/posts/

Na een frisse pint trokken we verder richting Lokeren. Daar arriveerden we 9,7 km later op onze bestemming. Het terrasje van een café op de markt. De naam ontgaat mij nu even. Het was in ieder geval een café van de brouwerij Haacht, want ik maakte er een Ommegang biertje soldaat.
Onderweg naar Lokeren passeerden we onder andere voorbij het prachtige Molsbroek.

Vanaf Lokeren volgende we de fietssnelweg F4 langsheen het spoor tot Beervelde (8,8 km verder). Daar stond een kraampje buiten aan het station waar we een cola bestelden om weer aan te sterken. Gedurende onze kilometers langs het spoor kwam het tot het besef van Karl dat er de hele tijd geen treinen waren gepasseerd. Dat baarde ons toch zorgen. Aan het station hing een infobord dat er geen treinen reden wegens werken in het weekend, maar dat er wel een vervangbus reed van Gent naar Lokeren.

De volgende 10 km brachten ons uiteindelijk tot onze bestemming in Oostakker. Maar vooraleer we daar arriveerden hielp Karl een jongetje dat wat beteuterd naast zijn fietsje stond. Zijn ketting lag eraf en Karl wist de ketting er op professionele manier weer op te leggen. Zoals Kevin Pauwels maar dan met meer woorden. Het jongetje bedankte Karl uitvoerig en bood aan zijn leeg colablikje in ruil mee te nemen en thuis in de vuilbak te deponeren. Hij was welopgevoed dus er is hoop dat hij later nooit naar illegale massa manifestaties in tijden van Corona of aanverwanten zal gaan.

Bij onze aankomst in Oostakker verdiende Karl dan ook een heiligverklaring. We gingen de basiliek binnen en zaten in volle stilte op het bankje ons te bezinnen over onze bedevaart en onze dierbaren. Dankbaar dat we ook deze voettocht tot een goed einde wisten te brengen.Aan de grot van Oostakker sprak Karl even met de plaatselijke broeder (met mondmasker) die alles goed in het oog hield. Hij vertelde hoe de grot oorspronkelijk behoorde tot een dame van adel die in het nabijgelegen kasteel woonde. Zij had in de grot aquariums staan met vissen, die zij nadien in overleg met het bisdom omvormde tot de huidige grot met nis.
Geïnteresseerden vinden het hele verhaal met naam en toenaam terug op de website van het bedevaartsoord Oostakker dat ik eerder meedeelde.

Er was geen tijd om in Oostakker een terrasje te doen en de wolken werden steeds donkerder. Daarom besloten we onmiddellijk na ons bezinningsmoment richting station Gent-Sint-Pieters te trekken. Omdat we in tijdsnood dreigden te geraken zag ik op mijn gps dat we dichtbij het station van Gent Dampoort waren. Waardoor we samen besloten om toch hier maar een trein te nemen. Het toeval wilde dat binnen de 5 minuten dat wij daar arriveerden de vervangbus van Gent naar Lokeren daar stond. In alle haast bestelden we onze tickets aan het loket en haastten we ons naar de bus toe. Allemaal met mondmasker uiteraard, verantwoord zoals we zijn. Van een mirakel gesproken. Als we die bus niet gehaald hadden waren we nog een uur later in Puurs. En nu was het al 19 u voor we daar weer arriveerden. We klokten onze wandeldag af op 51 kilometer.

Ik nam afscheid van Karl in Puurs. Karl ging frieten halen en ik ging naar de Minerva alwaar mijn vrouw Marleen op mij aan het wachten was. Daar at ik een grote spaghetti om weer aan te sterken, samen met opnieuw een Ommegang biertje. Een van mijn favoriete biertjes. Zo sloot ik de dag goed af. Het enige lichamelijk mankement dat ik eraan over heb gehouden is de rechter hamstring die wat vreemd verdoofd aanvoelt. Nu 1 dag na de wandeling is het al wat beter, maar vermoedelijk toch wat overbelast en een lichte verrekking. Tijdens het wandelen gelukkig weinig last van gehad.
Nu zouden we als volgende uitdaging eens op bedevaart naar Halle kunnen gaan. We zien wel. Eerst mijn lichaam weer laten herstellen van deze tocht.