Het idee spookte al een drietal jaren doorheen mijn hoofd om de Groene Wandeling rond Brussel af te werken. Deze is 60 km lang.
Na een aantal visjes werpen, beten er twee. Mijn schoonbroer Kris en zijn broer Wim.
Ikke zeer blij uiteraard en na wat plannen kwamen we uit op een datum, zaterdag 31 juli.
De weersvooruitzichten waren niet zo goed dus koos ik mijn wandelschoenen uit om de tocht af te werken. U zal zeggen, ja je wandelt toch altijd met wandelschoenen. Maar nee ik niet. Meestal wandel ik met loopschoenen omdat ik die veel comfortabeler vind.
En bovendien een pak lichter aan de voeten. Dat scheelt een slok op de borrel.

De wekker stond op half vijf. Zoals gewoonlijk had ik de dagen ervoor reeds alle benodigdheden klaargezet om geen tijd te verliezen. Tien na vijf de deur uit richting Breendonk waar mijn schoonbroer mij en zijn broer zou meenemen in de wagen tot het Atomium van Brussel. Die locatie hadden we als startpunt uitgekozen.
We vingen onze wandeling aan vanop de parking van de Kinepolis. Na enkele meters kwamen we dan op de Groene Wandeling terecht. We kozen ervoor de wandeling in tegenwijzerzin af te werken. Je kan namelijk kiezen in welke richting je ze wandelt, ze is in beide richtingen bepijld.
Wim had anderhalve week ervoor de Groene Wandeling reeds gefietst en had de mogelijke rustposten opgeschreven waar we ons konden herbevoorraden met drank en eten.
Zowel Wim als mezelf hadden ook de gpx opgeslagen van de wandeling om bij onduidelijkheden in de bepijling hierop te kunnen terugvallen.
De Groene Wandeling bestaat uit 7 delen. Meer informatie vindt u hier :
https://document.environnement.brussels/opac_css/elecfile/GW-PromenadeVerte.PDF

Eerst passeerden we Jette en vervolgens Ganshoren. We wandelden doorheen het moerasgebied van Ganshoren en een stuk van het Laarbeekbos. Op het stuk tussen Jette en Ganshoren passeerden we een hopveld waar ze een plaatselijk bier mee brouwen.
Via de Zavelenberg ging het richting Sint-Agatha-Berchem. Dan via het Scheutbos naar Anderlecht. Daarna ging het naar Neerpede en doorheen een golfterrein. Dan het park Vogelzang langsheen de ULB Erasmus.
Even later liepen we een stuk langs het kanaal Brussel – Charleroi. Hier reed een politiewagen op het jaagpad. Die mannen mogen overal rijden. Wim maakte van de gelegenheid gebruik om snel een piske te doen. Keerde die politiewagen toch wel niet terug zeker? Maar net traag genoeg om Wim niet op heterdaad te betrappen.

Na 23 km net voor Vorst liepen we een Total tankstation binnen om ons een eerste keer te herbevoorraden. Ik kocht een halve liter cola, een blikje carslberg 0 en een frangipanneke. Der waren echter 2 heren die wat ambetant deden tegen de verkoopster bij de bestelling van een broodje waardoor we hier toch wel wat tijd verloren.
Weer op weg richting Vorst. We passeerden Bemptpark en een park rond de voetbalclub van Ukkel. Na 28,6 km hielden we een eerste keer echt halt ter hoogte van Kriekenput om onze boterhammen op te eten.

Niet veel later doken we het Zoniënwoud in te Watermael-Bosvoorde. In een bijna rechte lijn, maar toch mooi dat we ook hier doorheen passeerden. Het bos weer uit via Oudergem richting Sint-Pieters-Woluwe. Vervolgens Sint-Lambrechts-Woluwe.
Na 49 km hielden we halt in een café te Evere. Daar dronken ik en mijn schoonbroer een 33-er pintje. We hadden “gruten dest”.
Hierna was het nog maar 11 km tot het Atomium in Brussel. We passeerden nog het station van Schaerbeek en het shoppingcentrum Dockx alvorens langs de muur van het koninklijk paleis de Japanse toren te bereiken. Van hieruit konden we het Atomium al bijna zien.
Toen we het park voor het Atomium binnenwandelden waren er een grote groep jongeren aan het freestyle bmx-en. Mooi om zien hoe ze op één wiel konden balanceren en terwijl met hun hand de grond aanraken.
Moe maar voldaan arriveerden we dan na 60 km weer aan de auto.
Ik dan toch, want Kris en Wim hadden nog geen 60 km op hun gps geregistreerd. Dan maar Strava-gewijs mee toertjes maken op de parking van de cinema tot ook zij op 60 km uitkwamen. Jaja met Strava kan je al eens mensen zo’n stoten zien doen om aan een rond getal te geraken.

Samenvatting van de dag. Een zeer mooie en ondanks de slechte weersvoorspellingen droge wandeling in goed gezelschap. Deze tocht zou ik nog eens kunnen maken in wijzerzin bijvoorbeeld om het vanuit een andere hoek te bekijken. Tip : doe je wandeling zeker op een zaterdag, dan is er meer kans dat er cafés, tankstations en kleine supermarkten open zijn om je te herbevoorraden. Ik heb niet alle parken die we passeerden opgesomd. Het zijn er te veel om op te noemen. Ze staan allemaal mooi genoteerd in de link met de pdf die ik bovenaan in deze tekst reeds heb vermeld.
Met 527 hoogtemeters was de tocht best pittig te noemen, maar ons gezelschap wandelde het toch mooi uit zonder al te veel problemen. Na 35 km zoiets denk ik kreeg ik wel last aan een teentje omdat een naad van mijn kous er blijkbaar te hard op drukte. Het waren Quechua kousen die meer bedoeld zijn om te lopen denk ik. Volgende keer terug gewoon de naadloze Falke kousen aantrekken.

Het was om nog meer redenen dan de parken en natuurgebieden alleen letterlijk een groene wandeling , want tijdens onze tocht mochten we zeker 3 keer genieten van de geur van “the green stuff”. Een eerste keer een jongeman die van zij n wandeling in het park genoot met een jointje, vervolgens een koppel met kind op het fietsje waarvan de man duchtig aan zijn toeter lurkte. De kleine viel er pardoes van zijn fietske van, waarschijnlijk duizelig van de dampen in te ademen. Een beetje later in het centrum van een stadje gooide een vrouw haar peuk de grond op voor ze haar huis binnenwandelde. Dat moet serieus goed gerief geweest zijn, want straf ruiken dat dat deed!