Blog Image

Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

De bedoeling van deze blog is dat Ibissers op deze plaats hun wandelervaringen kunnen delen.

Bedevaart Ruisbroek-Scherpenheuvel 08/06/2019

Wandeltochten Posted on 11 Jun, 2019 18:45

Omdat een mens zich elk jaar een nieuwe uitdaging zoekt, schreef ik mij op het laatste moment in voor de bedevaart vertrekkende vanuit Ruisbroek.
Op 25 mei wandelde ik nog de Zotte 50 van Geel met clublid Karl Scheers, dus de voeten moesten al niet veel daarna weer vol aan de bak. Enkel de bal van de linkervoet moest met een second skin pleister onder handen genomen worden. Verder was er gelukkig geen schade.

Omdat ze slecht weer voorspelden pakte ik een reserve paar schoenen in. Ik opteerde met het slechte weer voor mijn lage wandelschoenen. Normaal wandel ik met sportschoenen, maar momenteel heb ik er geen meer wegens de vorige versleten. Ik bestelde er zopas nieuwe, want dat wandelt toch wat vlotter.
De Zotte 50 van Geel wandelde ik met schoenen specifiek gericht op powerwalking. Maar omdat die zool extreem dun is (pijnlijk ondervonden in Geel na 40 km) en de schoen ook meer vocht opneemt bij regen dus geopteerd voor echte wandelschoenen. De powerwalk schoenen nam ik mee als reserve paar moesten de andere toch nat worden.

De start was voorzien op vrijdag 7 juni om 23u15, maar eerst werd er nog een ceremoniële kerkdienst ter ere van de maagd Maria voltrokken om 22u30.
De wind stond al meteen strak. Bij buitenkomst van de kerk waaide mijn pet weg. Gelukkig kreeg ik ze nog op tijd te pakken. Meteen mijn lintje van de pet wat harder aangespannen zodat ze niet meer van mijn hoofd zou waaien.
We wisten meteen hoe laat het was. De wind bleef de volledige 55,5 km lang stevig waaien. Maar regen kwam er gelukkig bijna niet aan te pas, buiten af en toe wat miezer.
Mede clubleden Karl Scheers, Klaas Van De Ven en An Korte namen eveneens deel aan de bedevaart. Ik en Karl stapten enkel heen. Persoonlijk was het de eerste maal dat ik zover stapte (55,5km), maar ik heb wel enkele vijftig kilometer wandelingen op mijn palmares staan. Dus zoveel verder was het niet. Met dat in het achterhoofd wilde ik dit jaar nog niet heen-en-terug meegaan. Misschien volgend jaar. Maar eerst wil ik nog een 60 km wandeltocht afwerken en zien wat dat geeft. De ambitie om in 1 dag 100 km te stappen is er voorlopig nog altijd niet.
Karl spaarde zich dan weer voor de 100 km Nacht Van Vlaanderen in Torhout.
Klaas en An volbrachten met verve de heen-en-terug tocht.

Hieronder vinden jullie het tijdsschema van de bedevaart :

We hielden dus achtereenvolgens halt in Battel, Bonheiden, Keerbergen, Tremelo, Betekom, Aarschot en Rillaar.

Onderweg werd er op elke stop uitgebreid gerust, gegeten en gedronken. De rustpauzes waren zo ruim dat de voeten altijd wat konden recupereren. Even uit de schoenen, kousen wisselen, gsm opladen, een sanitaire stop maken,… Voor alles was er voldoende tijd voorzien.
Ik dacht dat er veel gezongen ging worden onderweg, maar dat is met de jaren blijkbaar allemaal fel geminderd. Was het vroeger meer een spirituele trip, dan is het nu verworden tot een meer sportieve prestatie. Slechts enkele deelnemers murmelden af en toe wat gebeden mee. Er werd maar halte gehouden aan 1 kapelletje, terwijl dat vroeger frequenter was. Reeds vanaf Bonheiden werden toen alle kapelletjes op de weg aangedaan.

We kwamen stipt om 14u toe volgens schema. Er is namelijk een strak geregisseerde regie in de Basiliek. Na ons komen er namelijk nog groepen toe, Kapelle-op-den-Bos arriveren net na ons. Om 14u05 begint de mis om onze aankomst te verwelkomen. Er wordt een deelnemer van onze groep gevierd voor zijn 50ste deelname. De priester doet een apart gebed voor de brave godsvruchtige man. Hij krijgt ook drie natte wierook spatten op zijn schouders en kop!
De eerwaarde krijgt de lachers op zijn hand als hij een opmerking maakt dat dat de gevierde bedevaarder nog vlot rechtop kan staan na de fikse wandeling. Want hij moest op zijn knieën gaan zitten eerst om het lof te mogen ontvangen.

Na de viering gingen we ons dan douchen om proper gewassen iets te kunnen gaan eten. Maar eerst moest ik mij nog hydrateren. Een halve liter Jupiler deed wonderen voor mijn recuperatie. Ik zat nog verrassend fris na een slaaploze nacht. Ik ruste vrijdag wel 3 uurtjes in mijn bed nadat ik terugkwam van het werk, omdat ik toch het gedacht wou hebben van een vorm van slaap gehad te hebben. Mentaal kon dat misschien tellen.
Ik at stoofvlees met frieten en dronk een heerlijke Orval erbij. Eindigen deden we met een koffietje.
Na het eten gaan we nog snel een kaarsje branden, want dat hoort er natuurlijk ook bij.
Een collega van mijn werk bracht mij en Karl naar het station van Leuven. Alwaar we onze reis met de trein verderzetten via Mechelen naar respectievelijk Willebroek (mijn woonplaats) en Puurs (Karls thuisbasis).
Mijn collega was eerder mijn vrouw Marleen gaan ophalen aan het station van Aarschot om mij met de bedevaarders te zien arriveren in Scherpenheuvel.

Als ik thuiskom kijk ik nog naar de eerste helft van de voetbalmatch België – Kazachstan. Daarna is mijn kaars op. Mijn bed roept.



20ste Camtochten Gooik 31 maart 2019

Wandeltochten Posted on 01 Apr, 2019 19:17

Weken had
ik er naar uitgekeken en op zondag 31 maart was het dan zover.
Mijn deelname aan de 20ste Camtochten te Gooik. Meer bepaald de 50
km afstand.

De wekker ging vroeg af om 5 voor 5. Dat deed pijn. Mij onmiddellijk aangekleed
en daarna meteen clublid Karl Scheers opgebeld om te kijken of hij al goed
wakker was.
Warempel hij nam onmiddellijk de hoorn af! Dat is al eens anders geweest.
Gelukkig had ik alles van materiaal en kledij al van de dag ervoor klaargelegd
zodat ik al heel snel met de auto richting Karl kon vertrekken. Een nieuwe verrassing
stond mij tewachten.
Karl stond al aan de parking van Melrose Place klaar om mijn wagen in te
stappen.

Wij weg
richting Gooik via de binnenwegen. We passeerden achtereenvolgens Lippelo, Malderen,
Steenhuffel, Merchtem, Opwijk (Droeshout), Asse en Ternat vooraleer we daar
arriveerden. Toch bijna een uurtje rijden. Niet iets dat ik wekelijks doen,
maar voor een 50 km tocht doet een mens al iets meer moeite.

Kwart voor
7 zoiets komen we toe in Gooik. We moesten ondanks het vroege uur onze wagen
toch al enkele honderden meters verder van de startzaal parkeren. Maar als echte wandelaars zijnde kloegen we daar
niet over. Hoe meer meters hoe beter. We
schrijven ons in en bestellen een koffie om daarna tegen 7 uur stipt onze
wandeling aan te vatten.

Het wordt
al meteen duidelijk dat het geen vlakke wandeling zou worden. Dit gaat pijn
doen. Toch bij mij alleszins. Is het niet tijdens, dan al zeker daarna. Mijn
gedachten blijken profetie te zijn, maar daarover later meer.

Langsheen
onze tocht passeren we Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek, Lennik, Strijtem, Kattem,
Liedekerke, Iddergem, Okegem, Pamel, Neigem en uiteraard Gooik. Het parcours
was ronduit prachtig te noemen met wegeltjes, veldwegen en rustige binnenwegen.
Slechts af en toe diende een steenweg overgestoken te worden. We wandelden langsheen het kasteel van
Saffelberg, het Plattelandscentrum Paddenbroek, het Neigembos en te Gooik de
Oude en de Nieuwe Cam. Ook de molen van Kappitein Zeppos kwamen we onderweg
tegen in Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek (Roosdaal). Deze heet eigenlijk de
Hertboommolen.
Voor zij die er meer over willen te weten komen, hier volgt een link : http://www.trekkings.be/vip3olvlombeek.html.
Prachtige natuur waar we ook keken. Maar uiteraard een zeer zwaar heuvelachtig
parcours.
In het Neigembos te Bevingen (Ninove) kwamen de bosanemonen en boshyacinten al
piepen. Dat wordt eind april een alleen nog maar mooier schouwspel. Een goed
idee en minder druk dan het Hallerbos om eens naartoe te gaan.

Onderweg
zijn we uitgebreid gestopt – vooral Karl om foto’s te nemen – en ook op de
rustposten namen we onze tijd om wat te eten en te drinken. Zo hebben we een
adresje leren kennen in Gooik waar onze laatste rustpost na 42 km gelegen
was. Café den Haas. Hier volgt de link : https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/eten-en-drinken/cafe-en-restaurant/caf-den-haas/index.html
Een adresje om te onthouden.

Ik zou nog
zoveel meer kunnen neertypen, maar dan wordt mijn tekstje te lang. Uit ervaring
weet ik dat het dan ook niet meer volledig gelezen wordt. De aandachtsspanne – of
is het gewoon te wijten aan een gebrek aan tijd – van de moderne mens is niet
meer zo lang.

Een dag na
de wandeling geniet ik nog na van stijfheid (maar het valt goed mee) en de
ontsteking van mijn zwakke rechtse knie (kraakbeenbeschadiging). Die knie is
het wel gewend van vlakke tochten te wandelen, maar geen Pajottenland. Een paar
dagen lichte ontstekingsremmers, ijs leggen en paardenbalsem smeren en het zal
weer snel opgelost zijn. Dat hopen we dan toch.
Kortom een mooie uitdagende wandeling die al bij al vlot verliep. De laatste 15
km kon ik de snelheid zelfs nog makkelijk verhogen. De pijntjes erna horen
erbij.

Hier nog de link naar mijn Strava activiteit : https://www.strava.com/activities/2255108072



34e Herfsttochten Ruisbroek 18/11/2018

Wandeltochten Posted on 21 Nov, 2018 17:57

Wat doet een mens op zondag? Hetzelfde uur opstaan als dat hij gaat werken. 6u26.
Er stond een wandeltocht op de agenda van een andere Puurse club Wandel Mee Ruisbroek. Onze club had hun tocht op de puntenkaart gezet om zoveel mogelijk van onze leden naar hen te lokken als steun. En dat bleek achteraf gelukt te zijn. Ibis Puurs was met 64 deelnemende leden de grootste club in de uitslag.

Nu terug naar mijn eigen verhaal. Mijn doel was 25 km af te leggen. Omdat de vertrekzaal slechts 5 kilometer ver is van mijn deur besloot ik er naartoe te wandelen en ter plaatse de tocht van 15,4 km af te leggen. Zo kwam ik na 3u34m17s aan een afstand van 25,95 km. Opdracht volbracht dus. Tempo 8m15 per km of 7,27 km/u. Ik heb maar 1 persoon doen schrikken onderweg met die snelheid. Soms horen ze mij niet komen, hoewel ik mijn best toe om een beetje met mijn voeten over de grond te slepen of eens kuch.

De tocht liep langsheen mijn traditionele trainingsparcours als ik aan geen officiële wandeltocht deelneem in het weekend. Het Hof ter Zielbeek met de Mariagrot en het Hof van Coolhem. Geen verrassingen dus maar toch weer mijn kilometers afgemaald. Meer moet dat soms niet zijn.
De startzaal was in de Krinkelzaal te Ruisbroek-Dorp en de enige rustpost was in zaal Familieheem. Daar start de organiserende club ook af en toe met hun tocht.

Wandel Mee Ruisbroek klokte uiteindelijk af op 1073 deelnemers.
Zeker niet slecht als je weet dat ze in Buggenhout vlakbij 2353 wandelaars mochten verwelkomen, waaronder ook 10 van Ibis.
In Ekeren waren we met 8.
In Dessel liep er 1 eenzame Ibisser rond.

Het was weer een fijne ervaring, maar de eerste keer dat het terug best koud was.
Mijn kin was bevroren als ik weer toekwam na 20,5 km in de startzaal. Ik kon nog net een cola en een broodje bestellen, maar de woorden kwamen er niet vlot meer uit. Onderweg ook af en toe eens mijn wanten uitgetrokken om ze telkens niet veel later weer aan te moeten trekken van de koude.

Hier vind je de link terug van mijn activiteit op Strava :
https://www.strava.com/activities/1971193842



50e Oktober(fest)marsen 50 km tocht te Bornem 21/10/2018

Wandeltochten Posted on 25 Oct, 2018 19:02

Om 20 na 5 liep de wekker af. Dat gaf mij 40 minuten de tijd om mij op het gemak klaar te maken. Het meeste lag al van de dag ervoor klaar om geen onnodige stress te hebben. Vervolgens de auto in om 2 clubleden op te halen. Eerst Klaas Van De Ven en vervolgens Karl Scheers. Ook zij waagden zich aan de 50 km tocht. Maar beiden zijn van geen kleintje vervaard als Dodentocht-stappers.

Als we toekomen in de startzaal is het buiten nog donker. Enkelen zijn al vertrokken ook al mocht je officieel pas om 7u30 beginnen. Om 6u stonden de eersten naar verluid al aan de deur te kloppen van de organiserende club Kadee. De clubleden van Kadee zijn verkleed in de typische Oktoberfeesten klederdracht.
Om zeven uur kunnen we dan onze tocht aanvangen. Gelukkig hadden zowel Klaas als Karl een zaklamp bij, want daar had ik niet aan gedacht.

Ik zou een heel uitgebreid verslag van de tocht kunnen typen, maar ik zal mij beperken tot de informatie van Kadee :”De grotere afstanden gaan naar het gehucht Branst en verder naar het
vissersdorp en deelgemeente Mariekerke, waar de grootste afstand een lus
maakt.
We lopen over eeuwen geleden ontstane zandruggen en verkennen ook het
“Nonnenbos”, waaruit je kan afleiden dat het bosrijk gebied is, Ook de
dreven van het grafelijke domein en de Scheldeoevers met prachtige
uitzichten over deze machtige stroom worden niet vergeten”
Ik zal hier nog aan toevoegen dat we ook langs de Breeven, de kinderboerderij en het fort van Bornem gewandeld hebben. En de kaai van Sint-Amands passeerden we ook, dat is altijd een prachtig zicht.

Na de eerste rustpost laten Karl en ik Klaas – met zijn toestemming – achter om aan een sneller tempo door te wandelen. Tijdens de tweede rustpost na 15,5 km in het gemeenschapshuis van Branst ga ik naar het toilet en wie staat er daar te plassen? Toch wel niet de Klaas zeker? Dus hij had ook nog stevig doorgestapt achter ons. We laten hem opnieuw achter en zien hem deze keer pas terug bij de aankomst.
Onderweg neemt Karl geregeld foto’s en 1 km van het einde nemen we nog halt in café Belle-Vue in hartje Bornem. Hierdoor komen we pas rond 16u toe in de startzaal. Mijn effectieve wandeltijd is echter maar 7 uur 32 minuten en 43 seconden of een wandelsnelheid van 6,67 km/u. Dat is te zeggen, de snelheid als ik effectief wandelde zonder alle rustposten en fotopauzes onderweg meegerekend. Dan kwamen we op 9 uur wandeltijd uit.

In de startzaal zitten nog andere clubleden en we vervoegen ons. Het gerstenat kan nu eindelijk beginnen stromen. Maar gezien mijn vermoeidheid beperk ik mij tot 3 pintjes en 1 Bornem Tripel. Bij aankomst van de tocht krijgen we hier nog een exemplaar van met een herdenkingsticket van de tocht erop. Een uniek aandenken. Gelukkig is Marleen met onze hond Marieke nog komen wandelen en kan zij mij, Klaas en Karl veilig weder huiswaarts voeren.
Ik ben zeer tevreden met mijn derde 50 km tocht van het jaar. Er is nog een 50 km tocht op 24 november in Mazenzele (Opwijk), maar dan kan het al bar koud zijn. We zien wel.

Als u op de onderstaande link klikt vind je het verslag van Kadee zelf over hun tocht :
http://www.wandelclubkadee.be/verslag/items/id-50ste-oktoberfestmarsen.html

Mijn Strava activiteit van deze wandeling vindt u terug op :
https://www.strava.com/activities/1919212271



West-Vlaanderen Wandelt – 23e Kermistocht – Brugse Ommeland Wandeltrofee 19/08/2018

Wandeltochten Posted on 20 Aug, 2018 20:00

Met de bus van Ibis naar Ruiselede.
Na de Evert Larocktocht van woensdag in Kapelle-op-den-Bos – die ik nog eens op snelheid alleen afwerkte 19,5 km aan 7,43 km/u – besloten om nog eens samen met mijn vrouw te wandelen. Uiteindelijk bestond onze groep uit mezelf, mijn vrouw Marleen en mede-clubleden Klaas (die onlangs de 100 km Dodentocht voor de vijfde maal uitstapte), Hendrik (de secretaris), Vera (secretaris van de rekeningen) en haar man Jos (hobbytuinder en geïnteresseerde in de heemkunde).

We kozen voor de 15,1 km afstand. Aangezien het West-Vlaanderen Wandelt betrof en een busreis, besloten we het zeer rustig aan te doen. De organisatie had immers heel wat gratis toegiften voorzien. Onderweg kregen we achtereenvolgens gratis koffie en een carré confitureke (de eerste rustpost reeds na 900 meter in een mooie molen), gratis bier (Keyte tripel van het vat ergens onderweg) en een frisco met chocolade (niet ver meer van de aankomst).

We waren dus nog maar 900 meter op weg of we moesten al direct stoppen in de eerste rustpost. Hostens Molen genaamd. Een zeer mooie molen die je ook kan afhuren voor feestjes. Er staat een bar in, een ijskast en een spoelbak. Interessant weetje voor mensen uit de omgeving als ze een feestje willen geven op een originele locatie. De molen staat in de Kruisewegestraat zonder nummer, je ziet hem wel staan. Dat klinkt precies als een sinterklaasliedje. We genieten van onze gratis koffie en carré confitureke. Iedereen krijgt er 1, maar ik krijg er 2. Waarschijnlijk kregen de medewerkers instructies om extra energie te geven aan mensen van boven de 1 meter 80, want de rest van het gezelschap kreeg er maar één.

Niet veel later wandelen we via een privé-woning door de tuin van het plaatselijke rusthuis. Een oudje staat vanachter het raam enthousiast te wuiven. Ik wuif dan maar beleefd en enthousiast terug. Die mensen hadden nog eens wat te beleven met de massa volk die er die dag passeerde. Zeker een hoogdag voor de ouden van dagen. Hoe zout ge zelf zijn moest ge daar alle dagen zo binnen zitten zonder al te veel entertainment, buiten de obligate partijtjes bingo en schoolkinderen die hun kunstjes komen opvoeren.

De wandeling valt goed mee qua groen en natuur, maar loopt veelal over verharde wegen. Een meevaller is dat de eigenaar van de Historische hoeve Axpoele – langsheen de Aeltervoetweg –
de wandeling doorheen zijn landgoed laat plaatsvinden. Een oude man staat buiten langsheen het wandelpad. We spreken hem aan, omdat we er ook vanuit gaan dat hij de eigenaar van het goed is. We vragen het en hij bevestigt ons dit. Wij bedanken hem om zijn domein voor de wandelaars open te stellen. Axpoele is een oude heerlijkheid op het grondgebied van de gemeente Ruiselede (provincie West-Vlaanderen), op de grens met de gemeente Aalter (provincie Oost-Vlaanderen). Dat deelt de brave man ons mee. We zetten na dit intermezzo onze tocht verder doorheen de man van adel zijn prachtige domein.

Vervolgens gaat het via de straten Eendenkooi – waar de tweede rustpost gelegen is in een loods van een bedrijf (na 7,8 km) – en Kattewegel genaamd, doorheen een groen landwegje naar de Oud Leykensstraat richting de rustpost na 11,9 km in de chirolokalen van Ruiselede. Daar drinken we met ons gezelschap een goede Keyte tripel (toch drie heren onder ons). De 2 dames en onze secretaris onthouden zich van dit geestrijke vocht. We vechten nog een robbertje uit met een aantal wespen. Einduitslag wespen 0 , mensen 4. Twee worden verzopen in een flesje agrum en twee worden onder een plastieken tafelvuilbakje in gevangenschap gezet. De afruimer van dienst vraagt of we dit niet aan elke tafel kunnen doen. Hij was dus niet kwaad, maar integendeel ons zeer dankbaar. Het krioelde er dan ook van de wespen. Jos werd zelf gestoken bleek achteraf. Dus dan toch eerder 1 – 4 dan 0 – 4. smiley

Niet veel verder komen we toe aan een zaaltje centrum Polenplein genaamd. Hier is het dat de langverwachte gratis proeverij van het Keyte tripel bier ons te wachten staat. Mijn vrouw drinkt dit niet, aldus krijg ik de kans om 2 degustatieglazen van dit hemelse vocht naar binnen te gieten. Dit zaaltje wordt niet als rustpost gerekend, maar is er wel degelijk nog één extra die niet op het parcoursblad staat. Daar gaan we natuurlijk niet over klagen. Het was een welgekomen verrassing.

Ook daarna slaagt de tocht er nog in om ons te verrassen. We passeren eerst via een geitenmarkt die op zijn einde loopt. Ik koop er een brok harde geitenkaas in een kraampje voor 5 euro. Het frituur Tivoli sluit terwijl net zijn kraam af. Dan is er ook nog een kraampje Teas and Bees genaamd met honingproducten. De geiten in de wei vechten terwijl een robbertje uit en maken bizarre, grappige geluiden. Het is er precies de dag voor na ons gevecht met de wespen.
Niet veel later bereiken we het centrum van Ruiselede – waar er een kermis net gedaan is – met de parochiekerk Onze-Lieve-Vrouw. Daarna roept Marleen mij terug. Blijkbaar was ik al voorbij de huisartsenpraktijk – gelegen in een chique herenhuis – gewandeld van de familie Geyselbrecht. De naam van de opdrachtgever tot “de kasteelmoord” op Stijn Saelens, dokter André Geyselbrecht staat doodleuk nog steeds bovenaan de lijst. Daaronder de naam van zijn dochter Elisabeth en vervolgens nog 2 andere artsen uit de groepspraktijk. Een vrouw die we er vlakbij tegenkomen zegt dat ze daar nog steeds op controle gaat en dat het een brave mens is. Ondertussen zit die “brave mens” wel in de gevangenis. Hij zit 27 jaar vast dus voorlopig zal ze bij zijn dochter of een van de twee andere dokters moeten gaan.

En nee het is nog niet gedaan! We krijgen nog een verrassing. Een standje met frisco’s. Lekker leker jam jam.
Enkele honderden meters later bereiken we weer de startzaal “Sport en Spel”.
Door ons zeer gezapige tempo en de vele intermezzo’s komen we pas aan tegen 5 voor 3. Veel après heb ik dus niet meer kunnen drinken. Bovendien krijg ik het lokale bier Molenaar niet meer te drinken wegens uitverkocht. Ik drink van miserie dan maar een kriek Lindemans.
Daarna willen we nog een droge worst kopen in een kraam buiten de startzaal, maar we krijgen hetzelfde verhaal als met de frituur. Te laat. Net gesloten.
Gelukkig is het bierstandje van Keyte nog open en koop ik mij een pakket Keyte Tripel en Dubbel om als cadeau te geven aan mijn stiefvader.

Tevreden keren we weer met de bus huiswaarts rond 16u. Marleen en ik genieten nog na van pijnlijke knieën. Onze kraakbeenletsels spelen op. Nu ik 1 dag later dit verslag schrijf heb ik er wel al geen last meer van. Veelvuldig ijs leggen en ontstekingsremmers nemen en ik ben er voorlopig weer van af. Maar we moeten blijven bewegen. Stilzitten is geen optie, zeker niet met mijn zittende beroep. Zitten is het nieuwe kanker zoals men dat zegt. We zullen doorgaan om het met de woorden van Ramses Shaffy te zeggen. Moeilijk gaat ook en gooi daar nog maar een paar clichés bovenop.

Voila mijn verslagje is weer uitgetypt. Waarschijnlijk heb ik nog vele anekdotes vergeten. Maar nu hebben jullie zeker en vast een impressie van de tocht en onze uitstap in Ruiselede.



Boerenkrijgmarsen Bornem 15/07/2018

Wandeltochten Posted on 15 Jul, 2018 13:02

Er werd 30 graden voorspeld in de namiddag, dus opnieuw vroeg uit de veren om kwart voor 7 deze keer. Starten kon al vanaf 7 uur bij wandelclub Kwik Bornem, maar we moeten toch ook nog wat slapen he.
Doel was om een korte wandeling te maken met Marieke onze Jack Russell als het nog fris genoeg was.

Na een korte rit van 20 minuten met de wagen komen we toe op de grote parking die voorzien werd door de club. Een 400 meter stappen tot de startzaal daar gaan we niet over klagen als echte wandelaars. Al hoor je dat soms wel eens in het wandelcircuit. Begrijpen wie kan. Elke extra beweging is mooi meegenomen met mijn zittend beroep. Zitten heet het nieuwe kanker te zijn.
Bij aankomst in de zaal legt Marleen de flyers van onze wandeldriedaagse en van Vlaanderen Wandelt. De promocampagne kan niet vroeg genoeg beginnen. Men vertelle het voort.

Om 9 na 8 vatten we onze tocht dan aan. Het eerste deel is 3,9 km lang. We passeren eerst langs het mooie natuurreservaat De Breeven. Dat wandelen we uit en gaan de rechterkant op de Kluisstraat in. Dan de eerste rechts en we volgen de lange Platte Heegtestraat tot we op onze linkerkant het Fort van Bornem zien. Dat is de enige rustpost van de 6 km tocht.
We laten Marieke een beetje water drinken en iets eten. Zelf drinken we ook iets, maar geen bier op dit vroege uur. Ondanks de redelijk uitgebreide bierkaart. Karakter heet dat. Het fort is zeer bekend bij wielertoeristen om deze reden.

Na een korte maar deugddoende pauze vervolgen we onze weg naar de startzaal. Hier worden we langs de kinderboerderij Barelhoeve gestuurd. Als enige van alle tochten. Ideaal om een crèmeglas te eten, maar ook hiervoor is het nog te vroeg.

Als we aankomen in de startzaal komen we nog een aantal Ibissers tegen waaronder onze voorzitter en zijn echtgenote. We zitten gezellig nog wat bij elkaar en ik drink mij toch een frisse pint. Nu mag het om iets voor 10 uur.
Al heb ik op de rustpost andere wandelaars wel al vroeger aan het zwaardere bier zien zitten. Dus dan ben ik toch nog een brave man.
Ik geef Marieke nog wat stukjes hesp van mijn broodje. Daarna mag ze nog een tijdje op mijn schoot zitten, want ze heeft dat toch weer verdiend.



Vriendschapstocht Tisselt 08/07/2018

Wandeltochten Posted on 08 Jul, 2018 19:49

De wekker om 6u26 gezet zodat we vroeg onze wandeling konden aanvangen. Met het aanhoudende zonnige weer zijn we met onze Jack Russell Marieke sowieso genoodzaakt om de tochten vroeg te starten. Mijn vrouw Marleen en Marieke gingen voor de afstand van 7 km en ik hield het bij de 21 km wegens nog niet volledig hersteld van een aanslepende verkoudheid.

Om 7u45 kon ik dan van start gaan vanuit de voetbalchalet van Tisselt. Tot mijn verbazing liep het vrij vlot. Zowel qua beweging als qua ademhaling. De eerste lus ging van de startzaal in Tisselt richting Blaasveld. De maïsvelden – of onder wandelaars ook vrouwenwc’s genaamd – waren duidelijk weer hersteld in hun volle glorie. Tot ver boven mijn 1 meter 88 reikten de maïsplanten uit. Na zo’n 6,5 km kwam ik voor eerste keer toe in de zaal van Het Volkshuis op de Mechelsesteenweg. Daar liet ik een keer afstempelen voor de verzekering en goot ik snel een gewone cola naar binnen voor de suikers.

Hup met die beentjes voor het tweede deel. Dat ging richting de roeivijver van Het Broek, waar enkele honderden meters langs moest gewandeld worden. Vervolgens weer door het Arkenbos richting Het Volkshuis. Dit stuk was natuurlijk enorm aangenaam om in te wandelen. Natuur, dieren en overal schaduw wat zorgde voor een aangename verfrissing. Cola en weer weg.

De derde en laatste lus doorkruiste het vernieuwde park Bel Air te Blaasveld, waar ook het gelijknamige mooie kasteel is gelegen. Ik vermeed echter de nieuw aangelegde Finse piste zoveel mogelijk, omdat ik zo al genoeg vering in mijn schoenen heb zitten. Trop is teveel en teveel is trop. Anders heb je het gevoel dat je op de maan wandelt. En die vervelende houtschors kruipt ook dikwijls in de schoenen. Ik stop nooit tijdens een lus om steentjes of houtschors uit mijn schoenen te halen – dat is tijdverlies – en die koppigheid kan dan weer eens voor blaren zorgen.

Na het park liep het parcours richting het Zeekanaal Brussel-Schelde, waar we heel de tijd moesten langs wandelen. Dat was eigenlijk best wel een saai stuk. En dan kom ik toe na 19,9 km in de startzaal. Terwijl ik dacht 21 km gewandeld te hebben. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik slechts oppervlakkig gekeken heb naar het parcours en niet naar de exacte afstand die er op het papier vermeld stond.

Om toch boven de 20 km uit te komen heb ik dan nog maar de wandeling naar de auto mee geregistreerd via Strava. Ik klok af op 20,4 km in 2u48m, een mooie 7,29 km/u. Zeer blij mee.
Met dit weer was ik genoodzaakt mij onderweg voldoende te hydrateren dus de CamelBak kwam weer goed van pas. Erna deed ik mij tegoed aan 3 glazen gerstenat. En om de maag ook te spijzen, nog een pistolet met kaas, een smoske en een half rijsttaartje naar binnen gewerkt.
Laat niemand mij zeggen dat ik de wandelclubs onvoldoende sponsor.



38e Zomertochten Puurs 24/06/2018

Wandeltochten Posted on 29 Jun, 2018 16:26

Zondag 24 juni
« kottekestocht » te Puurs. U zal zich afvragen wat is dat
juist ?
Mijn vrouw en
ik noemen de op onze wandelkaart – in vierkantjes – aanbevolen wandeltochten
een “kottekestocht”. De wandeling wordt georganiseerd door WVK Puurs. Een van
de drie clubs uit Puurs. Naast hen heb je nog onze club Ibis en Wandel Mee
Ruisbroek. Het is dus niet de eerste keer dat we in Puurs rondwandelen.

Omdat we het
zaterdag getrokken hadden tot middernacht zoals ze in het dialect zeggen,
hielden we het bij de 8 km tocht. Onze hond Marieke – een 13,5 jaar oude Jack
Russell – mocht nog eens mee van stal. Het zonnetje was volop van de partij,
maar de temperatuur lag gelukkig niet te hoog. Rond 11u vertrokken we op pad vanuit de startzaal het gemeenschapshuis
Vrededaal.

Het eerste
stuk van 4 km liep langsheen het datzelfde weekend geopende Landschapspark
Liezele. We besluiten het nabijgelegen Fort Liezele – dat ook gedeeltelijk
vernieuwd werd – een bezoekje te brengen. Dat levert ons extra meters op en zo
komen we nog een gans achteraan het Fort waar je normaal gezien niet kan komen
omdat dit gedeelte tot het museum behoort.

Omdat op die
locatie de start van een ontbijtjogging van de loopclub uit Kalfort
georganiseerd werd kregen we de gelegenheid om ook daar eens een kijkje
te nemen.

Het nieuwe
Fortcafé liepen we ook even binnen om er wat rond te neuzen, alsook het
dakterras (dus bovenop het Fort) wat een prachtig uitzicht geeft op het
landschapspark. Zeker een aanwinst voor Puurs. Of moet ik zeggen Puurs
Sint-Amands? Vanaf 2019 is de gemeentefusie tussen Puurs en Sint-Amands immers
een feit.

We lopen
binnen na lus 1 en ik neem mij een Gini – want het moet niet altijd een biertje
zijn – en we eten een broodje. We zetten ons bij een aantal clubleden dat is
altijd gezellig en keuvelen over koetjes en kalfjes. En ook over hondjes.

Net als we
willen vertrekken komt er een bevriende wandelaar in de zaal en ik ben
verplicht om een Lachouffe mee te drinken (sociaal als ik ben).

Na een
verkwikkende rust beginnen we aan het tweede stuk van 3,7 km. We lopen via de
achtertuin van een clublid – na weer een stilstand om even te palaveren – langsheen de MacDonalds en
glippen even binnen om een paar cheeseburgers achterover te slaan. Nu dat we
daar toch passeerden.

Omdat we de
auto wat verder geparkeerd hadden sluiten we de dag uiteindelijk af met 9,4
wandelkilometers. Alweer een geslaagde dag.



Next »