Blog Image

Ssst... hier wandelt den Ibis

Ssst... hier wandelt den Ibis

De bedoeling van deze blog is dat Ibissers op deze plaats hun wandelervaringen kunnen delen.

Bedevaart Oostakker 21/06/2020

Uncategorised Posted on 22 Jun, 2020 16:44

In tijden van Corona moet men op zoek naar andere wandeluitdagingen. Zo legde ik op 16 mei reeds 53 km af naar Scherpenheuvel samen met Karl Scheers. Omdat het wandelen ondertussen nog steeds onder een andere vorm dan voorheen dient plaats te vinden zochten we ons een tweede uitdaging. Deze maal besloten we te voet naar Oostakker te trekken. Ook daar bevindt zich een bedevaartsoord. Geen van ons beide was er al ooit geweest.
Voor wie geïnteresseerd is om er eens een kijkje te gaan nemen – al dan niet te voet – geef ik even het mailadres door van hun vernieuwde website : https://www.kerknet.be/bedevaartsoord-oostakker .

We vertrokken om 7 u ‘s morgens vanaf Puurs. Na 9,5 km arriveerden we aan het veer te Weert. Daar moesten we nog een half uur wachten vooraleer we aan boord konden gaan. Vervolgens ging het richting Waasmunster. Daar arriveerden we na 8,5 km en installeerden we ons op het eerste terrasje van de dag in café ‘t 4Scheirke.
https://www.facebook.com/pg/T-4-Scheirke-239583290308557/posts/

Na een frisse pint trokken we verder richting Lokeren. Daar arriveerden we 9,7 km later op onze bestemming. Het terrasje van een café op de markt. De naam ontgaat mij nu even. Het was in ieder geval een café van de brouwerij Haacht, want ik maakte er een Ommegang biertje soldaat.
Onderweg naar Lokeren passeerden we onder andere voorbij het prachtige Molsbroek.

Vanaf Lokeren volgende we de fietssnelweg F4 langsheen het spoor tot Beervelde (8,8 km verder). Daar stond een kraampje buiten aan het station waar we een cola bestelden om weer aan te sterken. Gedurende onze kilometers langs het spoor kwam het tot het besef van Karl dat er de hele tijd geen treinen waren gepasseerd. Dat baarde ons toch zorgen. Aan het station hing een infobord dat er geen treinen reden wegens werken in het weekend, maar dat er wel een vervangbus reed van Gent naar Lokeren.

De volgende 10 km brachten ons uiteindelijk tot onze bestemming in Oostakker. Maar vooraleer we daar arriveerden hielp Karl een jongetje dat wat beteuterd naast zijn fietsje stond. Zijn ketting lag eraf en Karl wist de ketting er op professionele manier weer op te leggen. Zoals Kevin Pauwels maar dan met meer woorden. Het jongetje bedankte Karl uitvoerig en bood aan zijn leeg colablikje in ruil mee te nemen en thuis in de vuilbak te deponeren. Hij was welopgevoed dus er is hoop dat hij later nooit naar illegale massa manifestaties in tijden van Corona of aanverwanten zal gaan.

Bij onze aankomst in Oostakker verdiende Karl dan ook een heiligverklaring. We gingen de basiliek binnen en zaten in volle stilte op het bankje ons te bezinnen over onze bedevaart en onze dierbaren. Dankbaar dat we ook deze voettocht tot een goed einde wisten te brengen.Aan de grot van Oostakker sprak Karl even met de plaatselijke broeder (met mondmasker) die alles goed in het oog hield. Hij vertelde hoe de grot oorspronkelijk behoorde tot een dame van adel die in het nabijgelegen kasteel woonde. Zij had in de grot aquariums staan met vissen, die zij nadien in overleg met het bisdom omvormde tot de huidige grot met nis.
Geïnteresseerden vinden het hele verhaal met naam en toenaam terug op de website van het bedevaartsoord Oostakker dat ik eerder meedeelde.

Er was geen tijd om in Oostakker een terrasje te doen en de wolken werden steeds donkerder. Daarom besloten we onmiddellijk na ons bezinningsmoment richting station Gent-Sint-Pieters te trekken. Omdat we in tijdsnood dreigden te geraken zag ik op mijn gps dat we dichtbij het station van Gent Dampoort waren. Waardoor we samen besloten om toch hier maar een trein te nemen. Het toeval wilde dat binnen de 5 minuten dat wij daar arriveerden de vervangbus van Gent naar Lokeren daar stond. In alle haast bestelden we onze tickets aan het loket en haastten we ons naar de bus toe. Allemaal met mondmasker uiteraard, verantwoord zoals we zijn. Van een mirakel gesproken. Als we die bus niet gehaald hadden waren we nog een uur later in Puurs. En nu was het al 19 u voor we daar weer arriveerden. We klokten onze wandeldag af op 51 kilometer.

Ik nam afscheid van Karl in Puurs. Karl ging frieten halen en ik ging naar de Minerva alwaar mijn vrouw Marleen op mij aan het wachten was. Daar at ik een grote spaghetti om weer aan te sterken, samen met opnieuw een Ommegang biertje. Een van mijn favoriete biertjes. Zo sloot ik de dag goed af. Het enige lichamelijk mankement dat ik eraan over heb gehouden is de rechter hamstring die wat vreemd verdoofd aanvoelt. Nu 1 dag na de wandeling is het al wat beter, maar vermoedelijk toch wat overbelast en een lichte verrekking. Tijdens het wandelen gelukkig weinig last van gehad.
Nu zouden we als volgende uitdaging eens op bedevaart naar Halle kunnen gaan. We zien wel. Eerst mijn lichaam weer laten herstellen van deze tocht.




Valentijntjeswandeling Opwijk 08/02/2020

Uncategorised Posted on 08 Feb, 2020 18:56

Met het voorspelde stormweer in het achterhoofd ging mijn vrouw Marleen mee wandelen. Dat betekende vroeg opstaan. Om 6 uur liep de wekker af. De kledij lag gelukkig van de dag ervoor klaar. Als vast ritueel even wandelkameraad Karl opbellen om te kijken of hij wakker is. Het duurde even voor hij de telefoon opnam. Hij zocht naar zijn bril vertelde hij me. Om kwart voor 7 gingen we de deur uit. Onze 15-jarige Jack Russell Marieke was naar gewoonte weer enorm enthousiast om te vertrekken.
Na Karl onderweg opgepikt te hebben gidste hij ons richting startzaal te Nijverseel Opwijk. Daar gingen ik en Karl van start voor de 20,5 km tocht. Marleen en Marieke kozen voor de 10 km afstand.

Het was een drukte van jewelste in de startzaal. Vele mensen hadden blijkbaar hetzelfde idee om vandaag te wandelen en niet zondag. Na 9,4 km komen we een eerste maal toe in de rustpost een schooltje te Opwijk centrum. Daar zitten Marleen en Marieke ons toevallig op te wachten. Er kwamen op dat moment net 2 plaatsen vrij van vertrekkende wandelaars. Dus konden we meteen zitten en op het gemak iets eten en drinken. Na deze deugddoende rustpauze werken we nog een lus af die opnieuw dezelfde rustpost aandoet. We vatten echter onmiddellijk de laatste lus aan. De rustpost werd namelijk overrompeld. Gelukkig was het in de voormiddag goed weer zodat vele wandelaars buiten konden genieten van een natje en een droogje.

De laatste lus loop ik een scheur in mijn broek op als ik aan een ijzeren draad blijf haken. Er was ergens een houten opstapje om in natuurgebied te gaan en blijkbaar ging ik er langs de zijkant op. Ik had nochtans goed opgelet en mijn been voldoende hoog geheven. De broek slodderde echter en lap. Gelukkig was het maar een broek van De Zeeman.
Niet veel verder ligt er een wandelaar tegen de vlakte en past een man de reanimatietechnieken toe. Er staat al een massa volk rond en dus stap ik verder. Een beetje verder staan er langs de steenweg die in verbinding staat met het wegje waar de man ligt twee wandelaars die vermoedelijk de hulpdiensten opwachten die op komst zijn om hen de straat aan te duiden indien nodig.

Bij aankomst drinken we een koffie en eten we een pannenkoek. Marleen keuvelt met een dame uit Bergen-Op-Zoom. Het was weer een gezellig dagje uit. Heel de wandeling hebben we goed weer gehad, als we vertrekken begint het pas te regenen. Jammer van de situatie met de man. Hopelijk komt alles opnieuw goed met hem.

Een overzicht van mijn Strava activiteit :
https://www.strava.com/activities/3081653392



Verslag groepsreis naar Sankt-Moritz Zwitserland 04/09/2019 -> 11/09/2019

Uncategorised Posted on 12 Sep, 2019 13:15

De wekker gaat om 3u30. Vroeg opstaan om met den Ibis op wandelvakantie naar Sankt-Moritz Zwitserland te trekken.

Dat doet pijn.

Om 4u10 staat de taxi voor onze deur. De bus vertrekt vanaf het station van Puurs en wij zijn van Willebroek zodus.

Op dit ontieglijk vroege uur wensen wij niemand tot last te zijn.

De bus vertrekt om 5 uur.

Na een rit van 13 uur met 3 verplichte stops van telkens 45 minuten komen we aan te Sankt-Moritz rond 18u30.

Wat een prachtige omgeving valt ons daar ten deel.

Het gelijknamige meer waar je een vlakke wandeling van 4,4 km rond kan doen biedt een prachtig uitzicht, zowel op het water als op de omringende bergen.

Meer informatie hierover vind je hier :

https://www.myswissalps.com/nl/wandelen/meerstmoritz

https://nl.wikipedia.org/wiki/Meer_van_Sankt_Moritz

De organisatie Intersoc waarmee we de vakantie doen biedt ons een gids Marc Missiaen, maar deze heeft weinig werk.

Ter plaatse voorziet Intersoc dagtochten, dagwandelingen, voormiddagtochten, voormiddagwandelingen, namiddagtochten, namiddagwandelingen en excursies aan.

De gids heeft dan ook de mogelijkheid om zelf een beetje vakantie te nemen en tevens deel te nemen aan deze activiteiten.

Het hotel is all-inclusive en er wordt ‘s avonds dan ook menig pint gedronken in de gezellige bar.

Blijkt dat bijna alle functies vervuld worden door vrijwilligers. Menig bekend gezicht – ook uit Puurs – wordt gespot.

Bij andere verenigingen die ook in het hotel verblijven zoals NEOS en OKRA zijn er ook kennissen te vinden.

Op dag 1 beslissen ik en mijn vrouw Marleen om een plaatselijke verkenning van Sank-Moritz Bad te doen.

Dat is het lagergelegen deel aan het meer. De eerste 3 kilometers zijn in de benen.

In de namiddag doe ik dan de zware namiddagtocht (niveau 5 van 7) – een bergwandeling naar Alp Suvretta – een afstand van 10,04 km met 420 hoogtemeters wordt bedwongen.

Een ideale combinatie van in- en ontspanning. Het weer is voldoende goed om er volop van te genieten.

https://intersoc.be/…/…/wandelen/stm-dw-orchas-via-engiadina

Mijn strava van deze wandeling :

https://www.strava.com/activities/2682206802

Op dag 2 combineer ik 2 wandelingen. In de voormiddag neem ik deel aan de ochtenwandeling (niveau 3) naar de bobsleebaan te Celerina , de Cresta Run genaamd.

Deze 6 km werk ik af samen met mijn vrouw.

https://intersoc.be/…/…/wandelen/stm-hdw-celerina-cresta-run

In de namiddag doe ik opnieuw de zware namiddagtocht.

Deze keer vindt er een aanpassing van de tocht plaats omwile van de zware regenval. We vertrekken in Sankt-Moritz zelf en doen daar een plaatselijke wandeling in de bergen.

Slechts 4 dapperen waaronder mezelf wagen zich aan deze wandeling. Samen met de gids maakt dat een vijftal helden.

Er worden toch nog 9,13 km afgelegd met opnieuw 420 hoogtemeters. De gladde ondergrond maakt het wandelen uitdagend.

Op het hoogste punt van onze wandeling begint het zowaar wat te sneeuwen en er is sneeuwval te zien van de voorbije dagen. Een mooi gezicht.

https://www.strava.com/activities/2684829599

Op dag 3 wens ik de zware dagtocht (niveau 6) af te werken, maar aangezien ik de enige kandidaat blijk te zijn wordt deze afgelast.

Ik neem dan maar deel aan de dagwandeling (niveau 5). Zo kan ik ook eens mijn boterhammen in de openlucht opeten.

Voor deze wandeling trekken we met de bus naar het dorpje Sils Maria. Bekend van het Nietzsche huis, hij zou daar geruime tijd verbleven hebben.

Tijdens zijn wandelingen zou hij daar deel 2 van zijn bekende boek “Also sprach Zarathustra” bedacht hebben.

Achter het Nietzsche huis trekken we meteen de bergen in.

http://nietzschehaus.ch/en/

Deze wandeling brengt ons 10,69 km met 500 hoogtemeters.

https://www.strava.com/activities/2687516588

Het is mooi weer, maar wanneer we onze boterhammen opeten – in een wei met mooi uitzicht op het dal – rond 13 uur begint het lichtjes te regenen.

Vanaf dag vier beslis ik de resterende dagen met mijn vrouw door te brengen. Dus geen zware tochten meer.

Maar als we opstaan krijgen we een verrassing van formaat. Het blijkt zwaar gesneeuwd te hebben.

Alle tochten worden afgelast in de voormiddag en in de namiddag worden er 2 alternatieve wandelingen georganiseerd door de gidsen.

In de voormiddag wandelen we 2,65 km in de sneeuw te Sankt-Moritz Bad. Het is opletten geblazen met de gladde sneeuw.

We kiezen voor de namiddagwandeling van 6 km van Pontresina (heen met de bus) weer naar ons hotel.

Zeer mooi in het winterse decor. We krijgen zowaar de 4 seizoenen te zien tijdens onze reis.

https://www.strava.com/activities/2690930690

Op dag 5 beslissen we 2 wandelingen (niveau 3) te doen. De voormiddagwandeling brengt ons langs 3 meren, Lej Marsch, Lej Nair en Lej Zuppo een kleiner verborgen meertje.

Dit is een wandeling zonder busrit, een lus van en naar het hotel. Opnieuw 6,27 km extra in de benen.

De namiddag brengt ons een zeer rustige koffiewandeling opnieuw met de bus naar Sils-Maria via het Nietzsche huis naar het schiereiland.

Deze wandeling van 5 km zou Nietzsche regelmatig afgelegd hebben. Op het schiereiland is er een steen te zien met een gedicht van Nietzsche.

https://www.volkskrant.nl/…/over-de-paden-van-de-denker~b4…/

De zesde en laatste dag beslissen we gewoon het plaatselijke meer rond te wandelen en even door het dorp zelf te lopen.

Alweer goed voor een extra 6,6 km. Mijn vrouw en clublid Klaas nemen vele foto’s van het prachtige meer om het vast te leggen op de gevoelige plaat.

In de namiddag doen we onze eerste en enige excursie van de vakantie. We trekken met de Rhetische Bahn (treintje) naar Alp Grüm.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Alp_Gr%C3%BCm

We krijgen daar een prachtig uitzicht op het dal en drinken een plaatselijk biertje in het café Belvedere op de top.

De volgende ochtend keren we moe maar voldaan weer met de bus naar huis. Opnieuw 13 uren onderweg.

We vertrekken om 7u en komen toe aan Puurs station om 20u15.

Conclusie :

Een geslaagde reis met de wandelclub met voor ieder wat wils. Ieder kan volledig zijn eigen ding doen

Maar er werd ook gewerkt aan het groepsgevoel dat hoogtij vierde tussen pot en pint.

O ja tijdens de reis wonnen de Rode Duivels hun twee kwalificatiematchen telkens met 4 tegen 0.

Van een succesvolle vakantie gesproken!